En toen Hij met hen samen was, beval Hij hun dat zij niet uit Jeruzalem weg zouden gaan, maar de belofte van de Vader zouden verwachten, die u, zei Hij, van Mij gehoord hebt; want Johannes doopte wel met water, maar u zult met de Heilige Geest gedoopt worden, niet lang na deze dagen. Zij dan die samengekomen waren, vroegen Hem: Heere, zult U in deze tijd voor Israël het Koninkrijk weer herstellen? En Hij zei tegen hen: Het komt u niet toe de tijden of gelegenheden te weten die de Vader in Zijn eigen macht gesteld heeft, maar u zult de kracht van de Heilige Geest ontvangen, Die over u komen zal; en u zult Mijn getuigen zijn, zowel in Jeruzalem als in heel Judea en Samaria en tot aan het uiterste van de aarde.
Handelingen 1: 4 – 8
Wist je dat?
- Pinksteren betekent vijftig; de naam is afgeleid van het Griekse woord ‘Pentèkostè’. Pinksteren wordt 50 dagen na Pasen gevierd.
- Wat gedenken we met Pinksteren:
- Eerste vruchten aanbieden (tarwe oogst – Ex. 23: 19);
- Geven van de wet bij de Sinaï (Ex. 19)
- Uitstorting van de Heilige Geest / geboorte van de gemeente (Hand. 2)
- In het Hebreeuws staat het feest bekend als ‘Sjawoeoth’ (: שבועות). In Nederlandse zeggen we wekenfeest, Vanaf Pasen wordt er 7 weken (49 dagen) opgeteld tot aan het wekenfeest.
Beschouwing
De komende tijd wil ik mijn zaklamp richten op het onderwerp ‘Pinksteren’. Zo wil ik de geboorte van de Gemeente van Christus op een aantal manieren belichten. Bij dit feest stond het volk van Israël primair stil bij het geven van de wet. De letters waren in steen geschreven. Als we de wet van Mozes hebben waarom was de uitstorting van de Heilige Geest dan nog nodig?
Het antwoord vinden we in de eerste verzen van Genesis. Daar lezen we dat de Geest van God over de wateren zweefde (je zou kunnen zeggen broedde). En meteen daarna sprak God en het was. We zien dus dat het spreken van God gekoppeld is aan de Geest van God. Gods Geest geeft kracht aan Gods woord.
In eerste instantie zijn de woorden op stenen tafelen geschreven, zodat we weten wat de wil van onze hemelse Vader is. Dit was alleen een tussen station. Het eindstation wat God voor ogen heeft is:
Voorzeker, dit is het verbond dat Ik na die dagen met het huis van Israël sluiten zal, spreekt de HEERE: Ik zal Mijn wet in hun binnenste geven en zal die in hun hart schrijven. Ik zal hun tot een God zijn en zíj zullen Mij tot een volk zijn. Dan zullen zij niet meer eenieder zijn naaste en eenieder zijn broeder onderwijzen door te zeggen: Ken de HEERE, want zij zullen Mij allen kennen, vanaf hun kleinste tot hun grootste toe, spreekt de HEERE. Want Ik zal hun ongerechtigheid vergeven en aan hun zonde niet meer denken.
(Jer. 31: 33 – 34)
Het was Gods verlangen dat alle mensen Hem zouden kennen. Dit heeft God bereikt door Zijn woorden in onze harten te schrijven. Er is maar één die op de harten van mensen kan schrijven en dat is de Geest van God. We zien in voorgaande tekst dat het schrijven op ons hart wordt verbonden aan het kennen van God. Doordat de woorden van God op stenen waren geschreven kende we Gods wil. Nu dat Zijn woorden in ons hart Zijn gelegd kennen we God:
Aan ons echter heeft God het geopenbaard door Zijn Geest. De Geest immers onderzoekt alle dingen, zelfs de diepten van God. Want wie van de mensen kent de dingen van de mens dan de geest van de mens, die in hem is? Zo kent ook niemand de dingen van God dan de Geest van God.
(1 Kor. 2: 10 – 11)
Om over na te denken
1. Waarbij sta jij stil als je Pinksteren viert?
2. Wij zou Paulus bedoeld hebben met ‘de letter doodt en de Geest maakt levend’? (2 Kor. 3: 6)